•  255
     1399/07/27 توسط دانش‌آموخته دکتری شیمی واحد اردبیل اعلام شد؛ تشریح نتایج بررسی جذب و امکان دارورسانی داروی «متفورمین» با «نانو فولرن»
    دانش‌آموخته دوره دکتری شیمی گرایش شیمی فیزیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل عنوان کرد که تحقیقات و پژوهش رساله دکتری‌اش جذب و حساسیت ضعیف داروی متفورمین با نانو فولرن خالی(C۶۰) را نشان می‌دهد.

    فرید کمالی از نخستین دانشجویان دوره دکتری شیمی دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آنا عنوان رساله دکتری خود را «بررسی جذب و امکان دارورسانی داروی متفورمین توسط نانوفولرن خالی و داپت شده توسط سیلیسیم، گالیم، ژرمانیوم و آلومینیوم با استفاده از نظریه تابع چگالی (DFT) دانست.

    وی با بیان اینکه علم نانودارو به ساختارهای مواد و داروها مربوط می‌شود و در زیر شاخه‌های خود به درمان بیماری‌های خاص و جراحی‌‌های حساس می‌پردازد، اظهار کرد: استفاده نانودارو به این شکل است که در نحوه پخش‌شدن آن در بدن تأثیر دارد و این کارایی داروها را افزایش می‌دهد.

    دانش‌آموخته دوره دکتری شیمی دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل ادامه داد: به‌وسیله دانش نانودارو می‌توان با یک روش خاص انواع سرطان را درمان کرد. این روش خاص به این صورت است که با تزریق دارو به بدن، داروها سلول‌های سرطانی را در یک نقطه جمع می‌کنند و مانع از انتشار آن به نقاط دیگر و بعد از مدتی سلول‌های سرطانی در همان محل کشته می‌شوند.

    کمالی گفت: صنعت داروسازی تاكنون در دارورسانی از طریق فناوری نانو به دستاوردهای چشمگیری رسیده است به‌علاوه از دیدگاه صنعت داروسازی در بخش دارورسانی این عنوان كه فناوری نانو قابلیت در دسترس قراردادن مواد را در مقیاس بسیار كوچک فراهم می‌كند، بسیار حائز اهمیت است.

    وی ادامه داد: سیستم دارورسانی نوین (نانو) عبارت است از رساندن دارو در زمانی معین و با دوز كنترل شده به اهداف دارویی خاص، این كار به‌نحو چشمگیری ایمن‌تر و بسیار مؤثرتر از پخش دارو در تمام بدن است و یكی از مشكلاتی كه وجود دارد، این است كه اهداف در بدن بسیار كوچک و پراكنده هستند.

    دانش‌آموخته دوره دکتری شیمی دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل با بیان اینکه دارورسانی نوین عوارض ناخواسته را كاهش می‌دهد و دوزهای كمتری را مصرف می‌كند، بیان کرد: سیستم‌های دارورسانی برای اینكه قادر به رساندن دوز مورد نیاز دارو در زمان معین به سطح هدف باشند از سیستم‌های طراحی شده نانومتری فعال یا غیرفعال استفاده می‌كنند، پس باید اینگونه گفت که عبور از گذرگاه نانوتكنولوژی برای رسیدن به اهداف نهایی دارورسانی الزامی است.

    نحوه دارورسانی در روش‌هاى هوشمند و معمولی

    این فارغ‌التحصیل دکتری شیمی افزود: در روش دارورسانی هوشمند، دارو روی یک نانوذره خاص به‌عنوان حامل دارو قرار داده می‌شود و به بافت بیمار در بدن می‌رسد؛ اما در روش‌هاى معمول، مصرف دارو مانند مصرف خوراکى و تزریقى، دارو در سراسر بدن توزیع می‌شود و تمام بدن تحت اثر آن دارو قرار می‌گیرد.

    کمالی خاطرنشان کرد: برخى از داروها به‌شدت سمی هستند و مصرف آنها به‌صورت معمول می‌تواند سبب ایجاد اثرات منفى شوند و یا اثر درمانى آنها کاهش یابد. برای مثال در بیماری‌های سرطانی، داروهاى مصرفى سمی هستند و افزایش مقدار آنها می‌تواند اثر معکوس بر سلامتی بیمار بگذارد و حتى منجر به مرگ بیمار شود؛ بنابراین سیستم‌هاى دارورسانى جدید عوارض جانبى کمتر و کارایى بیشتری دارند.

    وی با بیان اینکه در پروژه رساله دکتری و تحقیقات و پژوهش به بررسی جذب و امکان دارورسانی داروی متفورمین توسط نانوفولرن خالی و داپت‌شده توسط سیلیسیم، گالیم، ژرمانیوم و آلومینیوم با استفاده از نظریه تابعی چگالی پرداختیم به آنا گفت: همه محاسبات به روش B۳PW۹۱  و از مجموعه پایه ۶-۳۱۱G(d,p) با استفاده از نرم‌افزار Gaussian۰۹ برای بهینه‌سازی کمپلکس‌ها و از نرم‌افزار GaussView برای رسم مولکول‌ها استفاده شده است.

    دانش‌آموخته دوره دکتری شیمی دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل اظهار کرد: پارامترهایی مانند مقدار انرژی جذب، ساختارها در پایدارترین حالت، مقادیر HOMO و LUMO، انرژی گپ، انرژی جذب، چگالی دانسیته الکترونی (MEP) را با استفاده از روش نظریه تابع چگالی(DFT) برای بررسی قابلیت دارورسانی این نانوساختارها مورد مطالعه قرار دادیم.

    کمالی با بیان اینکه این نتایج با یکدیگر مقایسه و بهترین حالت برای یک سیستم دارورسانی نوین معرفی شد به آنا گفت: در این پژوهش با قراردادن داروی متفورمین بر روی نانوفولرن‌های خالی و داپت‌شده به‌عنوان نانوحامل توسط اتم‌های سیلیسیم، ژرمانیوم، آلومینیوم و گالیم با استفاده از نظریه تابع چگالی (DFT) آنها را از نظر انرژی جذب، انرژی گپ، انرژی‌های هومو و لومو، ممان دوقطبی و پتانسیل الکترواستاتیک مولکول مورد بحث و بررسی قرار دادیم تا بهترین و مناسب‌ترین حامل دارو برای ارائه یک سیستم جدید دارورسانی برای داروی متفورمین معرفی شود.

    این فارغ‌التحصیل دکتری شیمی واحد اردبیل با بیان اینکه نتایج حاصل از این محاسبات، جذب و حساسیت ضعیف داروی متفورمین با نانوفولرن خالی(C۶۰)  را نشان می‌دهد، افزود: برای افزایش کارایی نانوساختارها برای دارورسانی، جذب داروی متفورمین با نانوساختارهای SiC۵۹, GeC۵۹  ,AlC۵۹,GaC۵۹ انجام شد.

    به گفته دانش‌آموخته دوره دکتری شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل، انرژی جذب در نانوساختار Si-doped C۶۰ بیشتر از سایر نانوساختارهای داپت‌شده بهبود یافته و حساسیت نشان داده است که می‌توان از آن به‌عنوان حامل این دارو استفاده کرد.

تازه ترین اخبار

fapjunk.com